Obowiązki opiekunki osób starszych w Niemczech – gdzie kończy się opieka, a zaczyna medycyna?

„Przecież jesteś opiekunką, więc powinnaś to zrobić”.

„To tylko zastrzyk”.

„Lekarz przepisał, więc musisz podać”.

„Skoro mieszkasz z seniorem, musisz być dostępna przez całą dobę”.

„Przy okazji umyj okna”.

„Pies też jest częścią rodziny, więc chyba możesz go wyprowadzić”.

Każda opiekunka pracująca w Niemczech prawdopodobnie przynajmniej raz usłyszała któreś z tych zdań.

Problem polega na tym, że praca opiekunki osoby starszej nie oznacza wykonywania wszystkiego, czego w danym momencie potrzebuje rodzina.

Na niemieckiej szteli łatwo zatrzeć granicę między pomocą w codziennym życiu, opieką nad seniorem, pracami domowymi a profesjonalną opieką medyczną.

Dlatego warto wiedzieć, co rzeczywiście może należeć do obowiązków opiekunki, czego można od niej oczekiwać, a czego nie powinna wykonywać samodzielnie.

I jeszcze jedno: popularne określenie „opieka 24h” może być bardzo mylące. Osoba mieszkająca w domu seniora nie staje się przez to pracownikiem zobowiązanym do pracy 24 godziny na dobę. 

Opiekunka czy pielęgniarka?

Zacznijmy od podstaw.

W Niemczech funkcjonuje wiele różnych modeli opieki nad osobami starszymi. Czym innym jest:

• Betreuungskraft – osoba zapewniająca opiekę i pomoc w codziennym życiu,

• Haushaltshilfe – pomoc domowa,

• Pflegekraft – określenie używane w różnym znaczeniu, dlatego samo słowo nie przesądza o kwalifikacjach,

• Pflegefachkraft – wykwalifikowany pracownik opieki pielęgniarskiej,

• ambulanter Pflegedienst – profesjonalna ambulatoryjna opieka medyczna.

To bardzo ważne, ponieważ osoba zatrudniona jako pomoc domowa lub opiekunka nie jest automatycznie pielęgniarką tylko dlatego, że zajmuje się seniorem z Pflegegrad.

Opiekunki Live-in bez uznanych kwalifikacji pielęgniarskich nie powinny wykonywać czynności medycznych. Mogą natomiast pomagać w podstawowych czynnościach związanych z codziennym funkcjonowaniem, opiece nad seniorem i prowadzeniu gospodarstwa domowego.

Co należy do obowiązków opiekunki osoby starszej?

Najprościej można podzielić obowiązki na trzy grupy:

1. Pomoc w prowadzeniu gospodarstwa domowego

2. Towarzyszenie seniorowi i pomoc w codziennym życiu

3. Podstawowe czynności opiekuńcze i higieniczne

Natomiast osobną kategorią jest medyczna opieka nad pacjentem, która nie może być automatycznie przerzucona na opiekunkę.

1. Prowadzenie gospodarstwa domowego – Haushalt

Na wielu sztelach opiekunka pomaga w codziennym prowadzeniu domu.

Mogą to być między innymi:

• sprzątanie,

• odkurzanie,

• ścieranie kurzu,

• mycie podłóg,

• pranie,

• prasowanie,

• przygotowywanie posiłków,

• zmywanie,

• robienie zakupów,

• przygotowywanie listy zakupów,

• podlewanie kwiatów,

• wykonywanie prostych prac związanych z codziennym funkcjonowaniem domu,

• prowadzenie prostego zestawienia wydatków związanych z gospodarstwem domowym.

Ale uwaga!

Pomoc w gospodarstwie domowym nie oznacza automatycznie wykonywania wszystkich prac, jakie istnieją w domu.

Jeżeli rodzina oczekuje od Ciebie:

• generalnych porządków,

• mycia całego domu po remoncie,

• wielogodzinnego pracy w ogrodzie,

• regularnego mycia wszystkich okien,

• pracy przy dużej posesji,

• opieki nad kilkoma zwierzętami,

nie zakładaj, że wszystko to jest „normalną pracą opiekunki”.

Zakres obowiązków powinien być ustalony przed wyjazdem i najlepiej zapisany w umowie lub opisie zlecenia.

Czy opiekunka musi zajmować się zwierzętami?

To zależy od ustaleń.

Jeżeli w domu jest pies, może się zdarzyć, że do uzgodnionych obowiązków należy np. podanie mu jedzenia albo wypuszczenie go do ogrodu.

Czym innym jest jednak codzienna opieka nad zwierzęciem, które wymaga dużej ilości pracy.

Dlatego przed wyjazdem warto zapytać:

Czy w domu są zwierzęta?

Kto się nimi zajmuje?

Czy do moich obowiązków należy karmienie lub wyprowadzanie psa?

To drobne pytania, które mogą później oszczędzić wielu nieporozumień.

2. Opieka i towarzyszenie seniorowi

Drugą grupą obowiązków jest Betreuung, czyli pomoc seniorowi w codziennym funkcjonowaniu.

Może obejmować:

• spacery,

• rozmowy,

• czytanie książek lub gazet,

• wspólne spędzanie czasu,

• towarzyszenie podczas wizyt u lekarza,

• towarzyszenie w urzędach,

• pomoc w utrzymywaniu kontaktu z rodziną i znajomymi,

• umożliwianie seniorowi uczestniczenia w codziennych aktywnościach,

• wspólne wyjście na cmentarz,

• pomoc w organizowaniu dnia.

To często właśnie ta część pracy jest przez rodziny określana jako Betreuung.

I jest ona bardzo ważna.

Opiekunka nie jest przecież tylko osobą, która „robi zakupy i sprząta”.

Dla wielu seniorów najważniejsze jest to, że ktoś z nimi rozmawia, wychodzi na spacer, pomaga zachować rytm dnia i daje poczucie bezpieczeństwa.

3. Podstawowa pomoc przy codziennych czynnościach

Opiekunka może również pomagać seniorowi w podstawowych czynnościach związanych z codziennym funkcjonowaniem.

W zależności od ustalonego zakresu obowiązków może to być:

• pomoc przy ubieraniu i rozbieraniu,

• pomoc przy wstawaniu z łóżka,

• pomoc przy kładzeniu się,

• pomoc przy poruszaniu się,

• pomoc przy jedzeniu,

• pomoc przy piciu,

• pomoc przy korzystaniu z toalety,

• pomoc przy kąpieli,

• pomoc przy myciu,

• pomoc przy prysznicu,

• golenie,

• czesanie,

• podstawowa pielęgnacja skóry,

• pomoc w pielęgnacji jamy ustnej,

• podstawowa pielęgnacja włosów i paznokci.

Czy każda opiekunka musi wykonywać wszystkie czynności higieniczne?

Nie należy tego rozumieć w taki sposób.

Jeżeli przed wyjazdem jasno informujesz firmę, że nie wykonujesz określonej czynności, nie powinnaś pozwalać, aby po przyjeździe nagle została ona przedstawiona jako obowiązek, o którym wcześniej „nikt nie wspomniał”.

Oczywiście może to ograniczyć liczbę dostępnych ofert.

Jeżeli np. nie wykonujesz toalety całego ciała, kąpieli osoby leżącej albo transferów, musisz liczyć się z tym, że część zleceń nie będzie dla Ciebie odpowiednia.

Ale to zupełnie co innego niż przyjazd na zlecenie opisane jako:

„Senior samodzielny, potrzebuje głównie towarzystwa”

i odkrycie po przyjeździe, że podopieczny jest osobą całkowicie leżącą i wymaga pełnej pomocy przy wszystkich czynnościach.

Najważniejsza granica: pomoc opiekuńcza a czynności medyczne

I tutaj dochodzimy do tematu, który powoduje najwięcej nieporozumień.

W Niemczech funkcjonuje pojęcie:

Behandlungspflege

czyli medyczna opieka związana z leczeniem.

To zupełnie inna kategoria niż pomoc przy codziennych czynnościach.

Opiekunka bez uznanych kwalifikacji pielęgniarskich nie powinna wykonywać m.in. opatrywania ran, podawania leków czy zastrzyków. Takie zadania należą do profesjonalnej opieki medycznej.

Czego opiekunka bez odpowiednich kwalifikacji nie powinna robić?

Szczególną ostrożność należy zachować przy takich czynnościach jak:

• podawanie zastrzyków,

• przygotowywanie i podawanie leków w ramach czynności medycznych,

• zmiana opatrunków wymagających specjalistycznej wiedzy,

• leczenie ran,

• obsługa skomplikowanych urządzeń medycznych,

• obsługa respiratora,

• wykonywanie infuzji,

• czynności związane z cewnikami,

• pielęgnacja stomii wymagająca specjalistycznych czynności,

• obsługa sond żywieniowych,

• czynności przy tracheostomii,

• wykonywanie procedur medycznych zleconych przez lekarza.

Nie chodzi o to, że każda czynność przy seniorze jest zakazana dla opiekunki.

Chodzi o rozróżnienie pomocy w codziennym życiu od medycznej opieki nad pacjentem.

„Ale lekarz przepisał ten lek!”

To jeden z najczęstszych argumentów rodzin.

„Lekarz przepisał. Wystarczy tylko podać”.

Tylko że fakt, iż lekarz przepisał lek, nie oznacza automatycznie, że opiekunka może przejąć wszystkie czynności związane z jego podawaniem.

Jeżeli rodzina chce, aby leki lub inne czynności medyczne były wykonywane przez profesjonalistę, należy zorganizować odpowiednią opiekę medyczną.

Ambulatoryjne służby pielęgniarskie wykonują m.in. podawanie leków, zmianę opatrunków czy zastrzyki w ramach domowej opieki osób starszych i schorowanych.

A co z mierzeniem ciśnienia?

Tutaj warto uważać na zbyt proste internetowe listy typu:

„Opiekunka absolutnie nie może zmierzyć ciśnienia”.

Rzeczywistość jest bardziej złożona.

Samo użycie automatycznego ciśnieniomierza nie jest tym samym co wykonywanie specjalistycznej procedury medycznej.

Najważniejsze jest to, w jakim celu wykonywana jest czynność, jakie są wymagania wobec opiekunki i czy jest ona elementem profesjonalnej czynności medycznej.

Dlatego nie warto tworzyć jednej uniwersalnej listy:

„tego wolno, tego nie wolno”

bez uwzględnienia konkretnej sytuacji.

Jeżeli czynność ma charakter medyczny i jest elementem leczenia pacjenta, bezpieczniej jest pozostawić ją osobom posiadającym odpowiednie kwalifikacje i działającym w ramach właściwej opieki medycznej.

A co z mierzeniem poziomu cukru?

Mierzenie poziomu cukru we krwi (Blutzuckermessung) jest czynnością związaną z opieką medyczną, dlatego opiekunka nie powinna zakładać, że należy ono automatycznie do jej obowiązków.

 W praktyce mogą istnieć sytuacje, w których określone czynności medyczne są powierzane osobie bez wykształcenia pielęgniarskiego, ale wymaga to odpowiednich warunków, instruktażu i ustalenia odpowiedzialności. Samo stwierdzenie rodziny „przecież to tylko ukłucie palca” nie oznacza, że opiekunka musi wykonywać tę czynność. 

Jeżeli pomiar cukru jest elementem leczenia seniora i został zalecony przez lekarza, warto ustalić z rodziną, agencją oraz personelem medycznym, kto jest odpowiedzialny za jego wykonywanie. Szczególnie ważne jest, aby opiekunka nie podejmowała na podstawie wyniku samodzielnych decyzji dotyczących dawki insuliny lub innych leków. To już zdecydowanie nie jest zwykła pomoc przy codziennym funkcjonowaniu seniora.

„Poprzednia opiekunka to robiła!”

Ten argument również można usłyszeć.

„Poprzednia opiekunka robiła zastrzyki”.

„Nasza znajoma podaje insulinę”.

„Inna Polka zmieniała opatrunki”.

To nie jest argument prawny.

To, że ktoś coś wykonywał, nie oznacza automatycznie, że było to prawidłowe albo że Ty również masz to robić.

„Podpiszemy Ci papier, że możesz to robić”

I tutaj bardzo ważna rzecz.

Rodzina nie może po prostu powiedzieć:

„Napiszemy, że zgadzasz się wykonywać zastrzyki i problem rozwiązany”.

Sama kartka podpisana przez rodzinę nie zastępuje wymaganych kwalifikacji ani profesjonalnej opieki medycznej.

Jeżeli nie masz odpowiednich uprawnień lub kwalifikacji, nie podejmuj czynności medycznej tylko dlatego, że ktoś napisał Ci, że bierze za to odpowiedzialność.

„24 godziny jesteś w domu, więc 24 godziny pracujesz”

Nie.

To jeden z największych mitów dotyczących pracy Live-in.

Mieszkanie w domu seniora ≠ 24 godziny pracy.

Określenie „24-Stunden-Pflege” jest potoczne i może wprowadzać w błąd. Pracownik podlega zasadom dotyczącym czasu pracy, przerw i odpoczynku.

W przypadku zatrudnienia pracowniczego obowiązują m.in. zasady dotyczące:

• czasu pracy,

• przerw,

• odpoczynku dobowego,

• dni wolnych,

• urlopu.

Standardowo mowa jest o maksymalnie 8 godzinach pracy dziennie, z wyjątkami pozwalającymi na 10 godzin przy odpowiednim wyrównaniu; wskazywany jest również 11-godzinny odpoczynek między okresami pracy i co najmniej jeden dzień wolny w tygodniu.

A co z nocnym wstawaniem?

To również bardzo ważne.

Jeżeli senior wstaje raz w nocy i potrzebuje krótkiej pomocy, sytuacja wygląda inaczej niż wtedy, gdy opiekunka musi przez całą noc pozostawać do dyspozycji i reagować wielokrotnie.

Bereitschaftsdienst, czyli pozostawanie w gotowości na wezwanie, może być traktowane jako czas pracy i musi być uwzględnione przy organizacji zatrudnienia.

Dlatego przed wyjazdem pytaj:

Czy senior wstaje w nocy?

Ile razy?

Czy potrzebuje pomocy przy toalecie?

Czy jest niespokojny?

Czy cierpi na demencję i chodzi po domu w nocy?

To są pytania dotyczące realnego obciążenia pracą, a nie „czepianie się szczegółów”.

„Opiekunka ma wolne, ale przecież jest w domu”

To kolejny problem.

Jeżeli masz czas wolny, fakt, że mieszkasz pod tym samym adresem, nie oznacza automatycznie, że jesteś cały czas dostępna do wykonywania obowiązków.

Niemieckie przepisy dotyczące Live-in wymagają zapewnienia pracownikowi czasu pracy, przerw i odpoczynku. Rodzina powinna zorganizować dodatkową pomoc, jeśli senior potrzebuje opieki również wtedy, gdy opiekunka ma wolne.

Dlatego dobra organizacja szteli powinna odpowiadać również na pytanie:

Kto zajmuje się seniorem, kiedy opiekunka ma wolne?

Czy opiekunka musi być cały czas w domu?

To zależy od organizacji pracy i umowy, ale sam fakt zamieszkania u seniora nie oznacza, że każda minuta poza wykonywaniem konkretnego zadania jest czasem pracy.

Opiekunka również potrzebuje:

• odpoczynku,

• snu,

• prywatności,

• czasu dla siebie,

• możliwości wyjścia.

Właśnie dlatego określenie „24 Stunden” powinno być traktowane z dużą ostrożnością.

Czy opiekunka musi wykonywać polecenia wszystkich członków rodziny?

Nie należy przyjmować zasady:

„Każdy, kto jest synem lub córką seniora, może mi kazać robić wszystko”.

Warto wiedzieć:

• kto jest Twoim pracodawcą lub zleceniodawcą,

• kto jest osobą kontaktową,

• kto ustala zakres Twoich obowiązków,

• jakie zadania zostały zapisane w umowie,

• kto odpowiada za organizację profesjonalnej opieki medycznej.

Im bardziej skomplikowana jest sytuacja rodzinna, tym ważniejsze jest, aby mieć jasne ustalenia.

Co zrobić, gdy zakres obowiązków na szteli okazuje się zupełnie inny?

To sytuacja, którą zna wiele opiekunek.

W ofercie:

„Senior chodzi, jest komunikatywny i potrzebuje pomocy w domu”.

Na miejscu:

„Senior jest leżący, trzeba go dźwigać, kąpać, zmieniać pieluchomajtki, wstawać sześć razy w nocy i jeszcze zajmować się psem”.

W takiej sytuacji nie udawaj, że wszystko jest w porządku.

Zrób trzy rzeczy.

Po pierwsze – dokumentuj.

Zachowaj:

• ofertę,

• wiadomości,

• SMS-y,

• WhatsApp,

• e-maile,

• opis zlecenia,

• informacje dotyczące stanu seniora.

Po drugie – poinformuj firmę lub osobę odpowiedzialną za zlecenie.

Najlepiej pisemnie.

Po trzecie – nie wykonuj samodzielnie czynności medycznych tylko dlatego, że sytuacja na szteli okazała się inna niż przedstawiano przed wyjazdem.

„Ale przecież jesteś tu od opieki!”

Tak.

Ale opieka nie oznacza wszystkiego.

Opiekunka może być ogromnym wsparciem dla seniora.

Może pomagać mu w higienie, ubieraniu, jedzeniu, poruszaniu się, prowadzeniu domu, organizowaniu dnia i utrzymywaniu kontaktu ze światem.

Ale nie powinna stawać się:

pielęgniarką, rehabilitantem, ratownikiem medycznym, sprzątaczką całej posesji, ogrodnikiem, opiekunką wszystkich członków rodziny i osobą dostępną przez 24 godziny na dobę.

Czy opiekunka może odmówić wykonania zadania?

Może odmówić wykonania czynności, która wykracza poza uzgodniony zakres pracy albo jest czynnością, do której nie ma odpowiednich kwalifikacji lub której wykonywanie byłoby niezgodne z obowiązującymi zasadami.

Ale warto rozróżnić dwie sytuacje.

„Nie chcę robić zakupów”.

Jeżeli zakupy zostały uzgodnione jako część Twoich obowiązków, sama niechęć nie oznacza, że możesz jednostronnie z nich zrezygnować.

„Nie mam kwalifikacji do wykonania tej procedury medycznej”.

To zupełnie inna sytuacja.

Wtedy odmowa może być konieczna dla bezpieczeństwa zarówno seniora, jak i Twojego.

Co zrobić, gdy rodzina naciska?

Nie wdawaj się w awanturę.

Możesz powiedzieć:

„Das gehört nicht zu meinen Aufgaben.”
das gehyrt niht cu majnen aufgaben
To nie należy do moich obowiązków.

Albo:

„Diese Tätigkeit kann ich nicht übernehmen.”
dize tätigkeit kan ich niht ybernejmen
Nie mogę przejąć tej czynności.

Jeżeli chodzi o czynność medyczną:

„Das muss ein Pflegedienst übernehmen.”
das mus ajn pflegedinst ybernejmen
Tę czynność musi wykonać służba pielęgniarska.

A gdy nie masz pewności:

„Ich möchte zuerst mit der Agentur sprechen.”
ich myśte cu-erst mit der agentur szpreśen
Chcę najpierw porozmawiać z agencją.

A co, jeśli rodzina mówi: „Przecież w Polsce też to robiłaś”?

Twoje doświadczenie jest bardzo cenne.

Ale doświadczenie nie zawsze jest równoznaczne z uprawnieniem do wykonywania określonej czynności w konkretnym modelu zatrudnienia.

Dlatego nie kieruj się zasadą:

„Skoro kiedyś robiłam, to tutaj też muszę”.

Kieruj się zasadą:

„Czy ta czynność należy do mojego zakresu pracy i czy mogę ją legalnie i bezpiecznie wykonać?”

Opiekunka nie powinna bać się powiedzieć „nie wiem”

W opiece to nie jest powód do wstydu.

Wręcz przeciwnie.

Jeżeli ktoś prosi Cię o wykonanie czynności, której nigdy wcześniej nie wykonywałaś, zdecydowanie lepiej powiedzieć:

„Nie wiem, jak to zrobić”.

niż:

„Dobra, jakoś sobie poradzę”.

W przypadku seniora błąd może mieć poważne konsekwencje.

Dokumentuj swoją pracę

To jedna z najlepszych rzeczy, jakie możesz zrobić.

Zapisuj:

• godziny pracy,

• nietypowe sytuacje,

• nocne wezwania,

• dodatkowe obowiązki,

• wykonane czynności,

• polecenia dotyczące seniora,

• ważne ustalenia z rodziną,

• kontakt z agencją.

Dokumentowanie czasu pracy jest szczególnie istotne w kontekście wynagrodzenia. Dokładne zapisywanie godzin i wykonywanych czynności może przydać się w razie problemów z wypłatą odpowiedniego wynagrodzenia za pracę. 

Nie daj się nabrać na słowo „24h”

Jeżeli widzisz ofertę:

„Praca 24 godziny na dobę”

zapytaj:

Ile godzin dziennie rzeczywiście pracuję?

Jak wyglądają przerwy?

Czy senior wstaje w nocy?

Kto zastępuje mnie podczas wolnego?

Czy mam zapewniony własny pokój?

Czy mogę swobodnie korzystać z łazienki i kuchni?

Jak wygląda mój czas wolny?

To nie są niewygodne pytania.

To są podstawowe pytania przed wyjazdem do pracy.

Rodzina również ma swoje obowiązki

O tym mówi się zdecydowanie za mało.

Jeżeli niemiecka rodzina zatrudnia osobę mieszkającą w domu seniora, nie może zakładać, że opiekunka jest „członkiem rodziny, który zawsze jest dostępny”.

W zależności od modelu zatrudnienia rodzina lub podmiot zatrudniający musi zadbać m.in. o zgodne z prawem warunki pracy.

Przy Live-in istotne są również warunki mieszkaniowe, m.in. zapewnienie opiekunce własnego pokoju oraz dostępu do łazienki i kuchni.

Co sprawdzić przed wyjazdem na sztelę?

Zanim wsiądziesz do busa, powinnaś znać odpowiedzi na podstawowe pytania.

Senior

• Ile ma lat?

• Jaki ma Pflegegrad?

• Na jakie choroby cierpi?

• Czy chodzi samodzielnie?

• Czy korzysta z wózka?

• Czy jest osobą leżącą?

• Czy ma demencję?

• Czy jest agresywny lub niespokojny?

• Czy wstaje w nocy?

• Czy wymaga pomocy przy toalecie?

• Czy wymaga pomocy podczas kąpieli?

Obowiązki

• Czy trzeba gotować?

• Czy trzeba sprzątać?

• Czy trzeba prać?

• Czy są zwierzęta?

• Czy trzeba robić zakupy?

• Czy są prace w ogrodzie?

• Czy trzeba towarzyszyć seniorowi u lekarza?

• Czy trzeba pomagać przy higienie?

• Czy potrzebne są transfery?

Organizacja pracy

• Jak wygląda czas pracy?

• Jak wyglądają przerwy?

• Kiedy jest czas wolny?

• Czy senior budzi się w nocy?

• Kto zapewnia zastępstwo podczas wolnego?

• Kto jest osobą kontaktową?

Dokumenty

• Jaka jest umowa?

• Kto jest pracodawcą lub zleceniodawcą?

• Jaki jest zakres obowiązków?

• Jakie jest wynagrodzenie?

• Czy są kary umowne?

• Jak wygląda rozwiązanie umowy?

Umowa powinna jasno określać m.in. rodzaj pracy, czas pracy, wynagrodzenie, miejsce pracy i początek zatrudnienia.

Najważniejsza rzecz: nie myl „opieki” z „leczeniem”

Możesz pomóc seniorowi:

wstać z łóżka.

Możesz pomóc mu:

ubrać się.

Możesz przygotować:

śniadanie.

Możesz pójść z nim:

na spacer.

Możesz pomóc:

w kąpieli i codziennej higienie – jeśli należy to do ustalonego zakresu pracy.

Ale jeśli pojawia się:

zastrzyk, infuzja, leczenie rany, specjalistyczna obsługa sprzętu medycznego czy inne procedury medyczne – zatrzymaj się i sprawdź, kto powinien je wykonać.

W Niemczech funkcjonuje profesjonalna mobilna opieka medyczna właśnie po to, aby czynności były medyczne wykonywane przez odpowiednie osoby.

Czy opiekunka jest potrzebna tylko do sprzątania?

Absolutnie nie.

I tutaj warto powiedzieć coś w drugą stronę.

Opiekunka wykonuje bardzo ważną i odpowiedzialną pracę.

Pomaga seniorowi zachować możliwie dużą samodzielność.

Towarzyszy mu.

Pomaga mu bezpiecznie funkcjonować w domu.

Pilnuje codziennego rytmu.

Wspiera go podczas podstawowych czynności.

Zauważa zmiany w zachowaniu i stanie seniora.

Kontaktuje się z rodziną, gdy coś się dzieje.

Jest często osobą, która jako pierwsza zauważa, że:

„Dzisiaj z seniorem jest coś nie tak”.

To ogromna odpowiedzialność.

Ale właśnie dlatego granice tej odpowiedzialności muszą być jasne.

Nie musisz umieć wszystkiego

To chyba najważniejsza wiadomość dla opiekunek.

Nie musisz być:

pielęgniarką, lekarzem, rehabilitantem, kucharką, sprzątaczką, ogrodnikiem i całodobowym dyspozytorem.

Masz prawo znać swoje obowiązki.

Masz prawo pytać.

Masz prawo powiedzieć:

„Nie potrafię tego zrobić”.

Masz prawo powiedzieć:

„Nie mam do tego odpowiednich kwalifikacji”.

Masz prawo poprosić o wyjaśnienie.

Masz prawo zgłosić firmie, że warunki na szteli różnią się od tych przedstawionych przed wyjazdem.

I masz obowiązek przede wszystkim nie narażać seniora ani siebie na niebezpieczeństwo.

Jedna zasada, którą warto zapamiętać

Jeżeli masz wątpliwości, zadaj sobie trzy pytania:

1. Czy ta czynność została uzgodniona jako część mojej pracy?

2. Czy mam odpowiednie kompetencje, aby ją wykonać?

3. Czy jest to pomoc w codziennym życiu, czy już czynność medyczna?

Jeżeli na którekolwiek z tych pytań odpowiedź brzmi „nie wiem”, nie działaj na zasadzie:

„Jakoś to będzie”.

Najpierw zapytaj.

Skontaktuj się z rodziną, koordynatorem, pracodawcą albo odpowiednią służbą medyczną.

Bo w opiece lepiej raz zapytać za dużo niż raz zrobić coś, czego robić nie powinnyśmy.

Praca na szteli to nie praca bez granic

Przez lata wokół pracy opiekunek powstało wiele mitów.

Jednym z nich jest przekonanie:

„Opiekunka mieszka z seniorem, więc musi być dostępna zawsze”.

Drugim:

„Skoro jest opiekunką, musi umieć wszystko”.

Trzecim:

„Jeśli rodzina czegoś potrzebuje, opiekunka powinna to zrobić”.

Żaden z tych sloganów nie powinien zastępować konkretnej umowy, zakresu obowiązków i obowiązujących przepisów.

Współczesna opieka domowa może być dobrze zorganizowana, ale wymaga jasnego podziału obowiązków i respektowania czasu pracy. Powinniśmy pamiętać o ograniczeniach dotyczących czasu pracy, jak i rozróżnieniu między pomocą domową/podstawową opieką a medyczną Behandlungspflege.

I właśnie dlatego warto znać swoje obowiązki.

Nie po to, żeby robić jak najmniej.

Po to, żeby dokładnie wiedzieć, za co odpowiadasz – i za co nie.

A Ty? Jakie „obowiązki” próbowano Ci kiedyś dorzucić na szteli?

Mycie okien? Ogród? Pies? Nocne dyżury? A może czynności medyczne, których nigdy wcześniej nie wykonywałaś?

Napisz w komentarzu. Jestem bardzo ciekawa, jakie „niespodzianki” spotkały Was na niemieckich sztelach. Być może Twoja historia uchroni inną opiekunkę przed wyjazdem w ciemno.