Nocne wstawanie w opiece w Niemczech – czy opiekunka musi wstawać do seniora?

„Wstawanie w nocy” – dwa słowa, które dla jednej opiekunki oznaczają krótką pomoc przy toalecie o 3:00, a dla innej mogą oznaczać kilka pobudek każdej nocy, chodzenie za seniorem po domu i funkcjonowanie następnego dnia na granicy wyczerpania.

W pracy opiekunki osób starszych w Niemczech nocne pobudki są jednym z tych tematów, o które warto zapytać jeszcze przed wyjazdem na zlecenie.

Bo czym innym jest:

„Raz w nocy trzeba pomóc podopiecznej pójść do toalety”.

A czym innym:

„Podopieczna budzi się co godzinę, woła opiekunkę, chce wstawać, chodzi po mieszkaniu, a rano normalnie zaczyna się kolejny dzień pracy”.

Czy opiekunka musi wstawać w nocy?

Czy nocna pomoc należy do jej obowiązków?

Co zrobić, jeśli w ofercie było napisane „brak nocnego wstawania”, a rzeczywistość wygląda zupełnie inaczej?

I najważniejsze:

Czy można coś zrobić, żeby senior przestał budzić opiekunkę w nocy?

Nocne wstawanie w opiece – temat, o który opiekunki pytają bardzo często

W praktyce pytania dotyczące nocy są bardzo konkretne:

• Ile razy można wstawać w nocy?

• Czy jedno wstawanie w nocy to jeszcze normalność?

• Co jeśli senior budzi się trzy albo cztery razy?

• Czy opiekunka musi wstawać za każdym razem?

• Co jeśli podopieczny tylko woła, ale niczego naprawdę nie potrzebuje?

• Czy nocne wstawanie powinno być dodatkowo płatne?

• Co jeśli agencja nie powiedziała o nocnych pobudkach?

• Czy można odmówić nocnego wstawania?

• Co zrobić, żeby senior przesypiał noc?

• Czy rodzina może wymagać, żeby opiekunka siedziała przy seniorze przez całą noc?

• Co zrobić, kiedy po kilku nieprzespanych nocach opiekunka nie jest w stanie normalnie pracować w dzień?

To nie są drobiazgi.

Przerywany sen wpływa na funkcjonowanie człowieka w ciągu dnia.

A opiekunka po nieprzespanej nocy nadal ma przed sobą gotowanie, sprzątanie, zakupy, pomoc seniorowi, spacery, higienę i wszystkie inne ustalone obowiązki.

Dlatego nocnego wstawania nie powinno się traktować jako małego dodatku do pracy.

Czy opiekunka w Niemczech musi wstawać w nocy?

Nie ma jednej odpowiedzi dla każdego zlecenia.

Najważniejsze jest to, co zostało ustalone, jaki jest rzeczywisty zakres obowiązków i jaki jest model zatrudnienia.

Jeżeli oferta mówi:

„Wstawanie w nocy – tak, raz w nocy pomoc przy toalecie”

to opiekunka wie, czego może się spodziewać.

Jeżeli natomiast oferta mówi:

„Spokojna noc, brak nocnego wstawania”

a po przyjeździe okazuje się, że senior dzwoni trzy razy każdej nocy, sytuacja jest zupełnie inna.

Warto również pamiętać o bardzo ważnej rzeczy:

„24-godzinna opieka” nie oznacza 24 godzin ciągłej pracy.

W opiece u niemieckich seniorów występuje poważny problem z rozgraniczeniem czasu pracy, dyżuru i odpoczynku. Jeżeli obecność opiekunki w domu jest wymagana po to, aby mogła natychmiast podjąć pracę, taki czas może być kwalifikowany jako Bereitschaftszeit, czyli czas pozostawania w gotowości, który jest traktowany jako czas pracy.

Przy uwzględnieniu czasu gotowości obowiązujące zasady ograniczają możliwość zabezpieczenia opieki przez jedną osobę do określonych limitów – a „24 godziny opieki” nie powinny być rozumiane jako 24 godziny nieprzerwanej pracy jednej opiekunki.

Dlatego zdanie:

„Przecież przyjechała pani na 24-godzinną opiekę, więc jest pani dostępna przez całą dobę”

jest ogromnym uproszczeniem.

Jedno wstawanie w nocy a trzy pobudki – to ogromna różnica

W ofertach pracy czasami pojawia się informacja:

„Wstawanie w nocy – tak”.

I właśnie tutaj trzeba dopytać.

Bo „tak” może oznaczać:

Wariant pierwszy

Senior budzi się około 3:00.

Opiekunka pomaga mu pójść do toalety.

Po kilku minutach wraca do swojego pokoju i śpi dalej.

Wariant drugi

Senior budzi się o 23:30, 1:00, 2:30 i 4:30.

Za każdym razem trzeba wstać, podejść do niego i pomóc mu.

Wariant trzeci

Senior budzi się wielokrotnie i nie chce spać.

Chodzi po domu.

Woła opiekunkę.

Chce rozmawiać.

Nie pamięta, że jest noc.

Opiekunka praktycznie nie śpi.

To już nie jest ta sama sytuacja.

Dlatego przed wyjazdem nie pytaj tylko:

„Czy trzeba wstawać w nocy?”

Zapytaj:

„Ile razy średnio w ciągu nocy trzeba wstawać i co dokładnie trzeba wtedy robić?”

Dlaczego senior budzi się w nocy?

Przyczyn może być bardzo wiele.

I nie zawsze oznacza to, że senior „robi opiekunce na złość”.

1. Potrzeba skorzystania z toalety

U osób starszych nocne oddawanie moczu jest częstym problemem. Przyczyną może być m.in. osłabienie pęcherza czy inne choroby.

Jeżeli senior regularnie budzi się o określonej godzinie i chce iść do toalety, warto obserwować ten schemat i przekazać informacje rodzinie oraz lekarzowi.

Problemy ze snem mogą być związane m.in. z nocnym parciem na pęcherz, bólem czy innymi dolegliwościami.

2. Demencja i zaburzony rytm dnia i nocy

To jedna z najczęstszych przyczyn nocnych problemów w opiece nad seniorem z demencją.

Osoba może:

• obudzić się i nie wiedzieć, gdzie jest,

• myśleć, że jest rano,

• chcieć wyjść z domu,

• szukać członka rodziny,

• przygotowywać się do pracy,

• szukać toalety,

• być przekonana, że musi gdzieś iść,

• chodzić po mieszkaniu,

• wielokrotnie wołać opiekunkę.

Przy demencji często występują nocny niepokój i tzw. nocne „wędrowanie”. Zaburzony rytm snu i czuwania może powodować aktywność właśnie wieczorem lub w nocy.

W takiej sytuacji samo powiedzenie:

„Proszę iść spać”

może niczego nie rozwiązać.

Senior może po prostu nie rozumieć, dlaczego ma spać.

3. Ból

Senior może budzić się dlatego, że coś go boli.

Może to być:

• ból stawów,

• ból pleców,

• skurcze,

• ból pooperacyjny,

• niewygodna pozycja,

• odleżyny,

• inne dolegliwości.

Jeżeli wcześniej senior spał spokojnie, a nagle zaczął budzić się kilka razy w nocy, nie warto od razu zakładać, że po prostu „taki już jest”.

Nagła zmiana zachowania może być sygnałem, że coś się zmieniło.

4. Głód albo pragnienie

Senior może budzić się dlatego, że jest spragniony.

Może również mieć problem z prawidłowym odczuwaniem lub komunikowaniem swoich potrzeb.

Nie oznacza to jednak, że opiekunka powinna przez całą noc podawać jedzenie i napoje bez zastanowienia.

Warto obserwować:

o której się budzi, czego chce i jak często się to powtarza.

5. Leki

Niektóre leki mogą wpływać na sen.

To szczególnie ważne u osób starszych, które przyjmują wiele preparatów.

Niektóre leki mogą wpływać na sen, a także zwiększać ryzyko upadków.

Dlatego jeśli problem z nocnym budzeniem pojawił się po zmianie leczenia, warto powiedzieć o tym rodzinie i lekarzowi.

Opiekunka nie powinna samodzielnie zmieniać dawki ani podawać seniorowi leków nasennych.

Leków uspokajających i nasennych nie powinno się stosować bez konsultacji lekarskiej.

6. Brak aktywności w ciągu dnia

Jeżeli senior:

• długo śpi w dzień,

• prawie się nie rusza,

• cały dzień siedzi w fotelu,

• nie wychodzi na zewnątrz,

może mieć problem z prawidłowym rytmem snu i czuwania.

U osób starszych sen również naturalnie się zmienia – fazy lekkiego snu stają się dłuższe, a głęboki sen krótszy, przez co nocne przebudzenia mogą występować częściej. Pomocny może być regularny rytm dnia, aktywność i światło dzienne.

7. Samotność i potrzeba kontaktu

Czasami senior nie potrzebuje toalety.

Nie potrzebuje jedzenia.

Nie boli go nic konkretnego.

Po prostu boi się być sam.

Szczególnie osoba z demencją może po przebudzeniu potrzebować poczucia bezpieczeństwa.

Wtedy wołanie:

„Opiekunka!”

może oznaczać:

„Nie wiem, gdzie jestem”.

albo:

„Boję się”.

To zupełnie inna sytuacja niż celowe „wymuszanie” wstawania.

8. Senior nie rozumie, że jest noc

Przy demencji może dojść do zaburzenia orientacji w czasie.

Senior może w środku nocy powiedzieć:

„Muszę przygotować śniadanie”.

albo:

„Muszę iść do pracy”.

Nie ma sensu wdawać się wtedy w długą dyskusję:

„Jest druga w nocy, proszę zobaczyć na zegarek!”

Może to tylko zwiększyć jego niepokój.

Lepiej spokojnie powiedzieć:

„Wszystko jest w porządku. Jest noc. Proszę odpocząć. Rano zajmiemy się tym”.

Stałe rytuały i przewidywalność mogą pomagać osobom z demencją czuć się bezpieczniej.

Co powinna zrobić opiekunka, kiedy senior wstaje w nocy?

Przede wszystkim nie panikować.

Jeżeli senior rzeczywiście potrzebuje pomocy, należy mu jej udzielić w zakresie ustalonych obowiązków i swoich kompetencji.

Najpierw sprawdź:

Czy senior jest bezpieczny?

Czy nie upadł?

Czy nie ma duszności?

Czy nie skarży się na silny ból?

Czy nie wygląda na nagle chorego?

Czy nie ma objawów, które wymagają pilnej pomocy?

Jeżeli wszystko jest w porządku, ustal, czego potrzebuje.

Czy chce iść do toalety?

Czy potrzebuje pomocy przy zmianie pozycji?

Czy czegoś szuka?

Czy jest zdezorientowany?

Czy jest spragniony?

Czy coś go boli?

Nie trzeba od razu zakładać najgorszego.

Ale nagłej, wyraźnej zmiany zachowania nie należy ignorować.

Co zrobić, żeby senior nie budził się w nocy?

Tutaj trzeba powiedzieć uczciwie:

Nie istnieje jeden sposób, który sprawi, że każdy senior zacznie przesypiać całą noc.

Można jednak spróbować znaleźć przyczynę.

1. Ustal regularny rytm dnia

Podobne godziny:

• pobudki,

• posiłków,

• aktywności,

• odpoczynku,

• kładzenia się spać

mogą pomóc uporządkować rytm dnia.

2. Więcej aktywności w ciągu dnia

Spacer.

Krótka gimnastyka.

Wyjście na świeże powietrze.

Prace przy stole.

Rozmowa.

Proste czynności domowe.

Nie chodzi o męczenie seniora.

Chodzi o to, aby dzień nie składał się wyłącznie z siedzenia i spania.

W przypadku demencji regularna aktywność i struktura dnia są wskazywane jako elementy pomocne w opiece.

3. Ogranicz długie drzemki w dzień

Jeżeli senior przesypia kilka godzin po południu, może później nie być senny wieczorem.

Nie oznacza to jednak, że opiekunka ma na siłę nie pozwalać mu odpoczywać.

Trzeba znaleźć rozsądny rytm dostosowany do jego stanu zdrowia.

4. Toaleta przed snem

Jeżeli senior regularnie wstaje w nocy do toalety, warto zadbać o spokojne skorzystanie z niej przed położeniem się.

Ale jeśli nocne oddawanie moczu jest częste i uciążliwe, warto porozmawiać z rodziną o konsultacji lekarskiej zamiast próbować samodzielnie „rozwiązać” problem.

5. Przygotuj bezpieczną drogę do toalety

To bardzo ważne.

W nocy senior widzi gorzej.

Może być zaspany.

Może mieć problemy z równowagą.

Może zapomnieć, gdzie jest toaleta.

Dlatego warto zadbać o:

• dobre oświetlenie,

• usunięcie przeszkód,

• stabilne obuwie,

• łatwo dostępną laskę lub balkonik,

• wolną drogę do toalety.

Przy demencji bezpieczeństwo mieszkania ma szczególne znaczenie, ponieważ nocne wędrowanie może zwiększać ryzyko urazu lub wyjścia z domu.

6. Lampka nocna zamiast całkowitej ciemności

Małe światło może pomóc seniorowi zorientować się w przestrzeni.

Szczególnie gdy:

• ma demencję,

• słabo widzi,

• często wstaje do toalety,

• ma problemy z równowagą.

7. Łóżko lub toaleta bliżej

Jeżeli senior musi przejść przez cały korytarz do łazienki, każda nocna pobudka jest większym wyzwaniem.

W niektórych sytuacjach warto porozmawiać z rodziną o rozwiązaniach ułatwiających nocne korzystanie z toalety.

8. Dzwonek albo system przywoławczy

Jeżeli senior jest sprawny poznawczo i rozumie jego działanie, można ustalić prosty sposób przywołania opiekunki.

Ale trzeba uważać.

Jeżeli senior naciska przycisk co kilka minut tylko dlatego, że jest zdezorientowany, system nie rozwiąże problemu.

9. Nie próbuj samodzielnie „uśpić” seniora lekami

To bardzo ważne.

Opiekunka nie powinna podawać leków nasennych ani uspokajających na własną rękę.

Nie wolno również samodzielnie zwiększać dawki leku tylko dlatego, że senior nie śpi.

Leki nasenne, uspokajające i inne preparaty mogą powodować działania niepożądane i interakcje, dlatego zmiany leczenia powinny być omawiane z lekarzem.

Czy opiekunka musi wstawać za każdym razem, kiedy senior woła?

Tutaj trzeba zachować zdrowy rozsądek.

Jeżeli senior:

„Woła, bo musi iść do toalety”

– oczywiście trzeba zareagować, jeśli sam nie jest w stanie bezpiecznie tego zrobić.

Jeżeli senior:

„Woła, bo upadł”

– potrzebna jest pomoc i ocena sytuacji.

Jeżeli senior:

„Woła, bo jest zdezorientowany i nie wie, gdzie jest”

– warto spokojnie go uspokoić i pomóc mu wrócić do łóżka.

Ale jeżeli senior co piętnaście minut woła opiekunkę bez konkretnej potrzeby, sytuacja wymaga rozmowy z rodziną i zastanowienia się nad przyczyną.

Nie można rozwiązać problemu wyłącznie tym, że jedna osoba będzie wstawała przez całą noc.

Czy opiekunka musi siedzieć przy seniorze całą noc?

Nie należy automatycznie utożsamiać nocnej gotowości z siedzeniem przy łóżku przez całą noc.

Jeżeli senior śpi i nie potrzebuje stałej obecności, a ustalone obowiązki przewidują jedynie pomoc w razie potrzeby, sytuacja wygląda inaczej niż wtedy, gdy senior wymaga ciągłego nadzoru.

Jeżeli podopieczny wymaga ciągłej opieki przez całą noc, powinno to zostać jasno ustalone i odpowiednio zorganizowane.

Rozróżnienie pomiędzy normalnym odpoczynkiem, gotowością i faktyczną pracą jest jednym z największych problemów tej formy opieki.

Co jeśli nocnego wstawania nie było w ofercie?

To jeden z najważniejszych punktów.

Jeżeli przed wyjazdem słyszysz:

„Nie ma nocnego wstawania”

a po przyjeździe okazuje się, że senior budzi się kilka razy każdej nocy, nie udawaj, że nic się nie stało.

Zapisuj:

• godzinę pobudki,

• powód,

• czas potrzebny na pomoc,

• co dokładnie zrobiłaś,

• ile razy sytuacja się powtarzała.

Przykład:

23:45 – toaleta – 10 minut

2:10 – pomoc przy wstaniu – 15 minut

4:00 – senior zdezorientowany – 10 minut

Po kilku dniach masz już nie „wrażenie, że ciągle wstaję”, ale konkretną informację:

„Przez pięć kolejnych nocy budziłam się średnio cztery razy”.

To zupełnie inna rozmowa z rodziną albo agencją.

Czy trzeba poinformować agencję?

Tak, jeżeli nocne wstawanie staje się regularnym problemem, szczególnie gdy nie było przewidziane w ofercie.

Najlepiej zrobić to pisemnie.

Nie:

„Jest ciężko”.

Tylko:

„Od pięciu nocy podopieczna budzi mnie średnio 3–4 razy. Za każdym razem potrzebuje pomocy przy toalecie lub przy wstawaniu. W ofercie zostałam poinformowana o braku nocnego wstawania. Proszę o informację, jak agencja proponuje rozwiązać tę sytuację”.

To jest rzeczowa informacja.

Czy za nocne wstawanie należy się dodatkowe wynagrodzenie?

Tu również nie ma jednej uniwersalnej stawki dla wszystkich opiekunek.

W praktyce można spotkać różne ustalenia między rodziną, agencją i opiekunką. Pojawia się nawet kwestia dodatkowej zapłaty za pojedyncze nocne pobudki.

Ale nie warto przyjmować, że:

„Za każde wstanie należy się automatycznie X euro”.

To zależy od:

• umowy,

• modelu zatrudnienia,

• rodzaju zlecenia,

• tego, kto jest pracodawcą,

• ustaleń dotyczących czasu pracy,

• oraz rzeczywistego zakresu nocnych obowiązków.

Najważniejsze jest, aby nocna praca nie została ukryta pod hasłem „24-godzinna opieka”.

Co zrobić, żeby nie musieć wstawać w nocy?

To pytanie jest trochę przewrotne.

Nie zawsze da się sprawić, żeby senior przestał się budzić.

Można natomiast zmniejszyć liczbę nocnych pobudek.

Najpierw trzeba znaleźć przyczynę.

Jeżeli chodzi o toaletę:

• toaleta przed snem,

• bezpieczna droga do łazienki,

• odpowiednie oświetlenie,

• rozmowa z rodziną o częstym nocnym oddawaniu moczu,

• konsultacja lekarska, jeśli problem jest nasilony.

Jeżeli chodzi o demencję:

• stały rytm dnia,

• aktywność w dzień,

• światło dzienne,

• ograniczenie długiego spania w dzień,

• spokojny rytuał wieczorny,

• bezpieczne mieszkanie,

• łagodne reagowanie na nocne pobudzenie.

Jeżeli chodzi o ból:

• poinformowanie rodziny,

• kontakt z lekarzem,

• obserwowanie, kiedy ból się pojawia.

Jeżeli chodzi o lęk:

• spokojne podejście,

• krótkie komunikaty,

• poczucie bezpieczeństwa,

• stały wieczorny rytuał.

Jeżeli chodzi o ciągłe wołanie:

• ustalenie, czego senior naprawdę potrzebuje,

• rozmowa z rodziną,

• sprawdzenie stanu zdrowia,

• ustalenie jasnych zasad.

Najgorsze rozwiązanie? Udawanie, że problemu nie ma

Opiekunka czasami myśli:

„Jakoś wytrzymam”.

Jedną noc.

Drugą.

Trzecią.

Tydzień.

A później zaczyna funkcjonować jak zombie.

I tutaj pojawia się problem.

Zmęczona opiekunka jest mniej bezpieczną opiekunką.

Może:

• pomylić godziny leków,

• nie zauważyć objawów,

• źle ocenić sytuację,

• przewrócić się razem z seniorem podczas transferu,

• zasnąć w ciągu dnia,

• mieć problemy z koncentracją.

Dlatego zgłoszenie problemu z nocnym wstawaniem nie jest „narzekaniem”.

Może być elementem dbania o bezpieczeństwo zarówno seniora, jak i opiekunki.

A jeśli senior budzi się co pół godziny?

Tutaj trzeba powiedzieć jasno:

To nie jest sytuacja, którą należy po prostu zaakceptować jako „urok pracy w opiece”.

Jeżeli senior rzeczywiście wymaga pomocy co pół godziny przez całą noc, potrzebna jest ocena, dlaczego tak się dzieje i czy jedna osoba może bezpiecznie zapewnić taką opiekę.

Może być potrzebna:

• konsultacja lekarska,

• zmiana organizacji opieki,

• dodatkowa osoba,

• nocna pomoc,

• inne rozwiązanie dostosowane do stanu seniora.

Aktualne prawo nie daje prostego modelu, w którym jedna osoba mieszkająca z seniorem ma wykonywać pracę i pozostawać w gotowości przez całą dobę.

Czy można odmówić nocnego wstawania?

To zależy od konkretnego zlecenia i umowy.

Jeżeli nocna pomoc została jasno przewidziana jako część obowiązków, nie można po prostu przyjąć zlecenia, a później stwierdzić:

„W nocy nie wstaję”.

Jeżeli natomiast zakres pracy został przedstawiony inaczej, a rzeczywistość znacząco się różni, należy zgłosić problem i domagać się wyjaśnienia.

W szczególności warto reagować, gdy:

• nocne wstawanie nie było wcześniej ustalone,

• pobudki są wielokrotne,

• senior wymaga pomocy przez większość nocy,

• opiekunka praktycznie nie ma możliwości snu,

• rodzina oczekuje pracy przez całą noc i normalnej pracy przez cały dzień.

Jak zapytać agencję o nocne wstawanie przed wyjazdem?

Nie pytaj:

„Czy senior dobrze śpi?”

To zbyt ogólne.

Zapytaj konkretnie:

„Czy podopieczny budzi się w nocy?”

„Ile razy średnio trzeba wstawać?”

„O jakich godzinach?”

„Czy trzeba pomagać przy toalecie?”

„Czy trzeba wykonywać transfer?”

„Czy senior chodzi po domu w nocy?”

„Czy cierpi na demencję i ma zaburzony rytm dnia i nocy?”

„Czy zdarza się, że nie śpi przez kilka godzin?”

„Czy opiekunka ma obowiązek reagować na każde wołanie?”

„Czy nocna pomoc jest wpisana w zakres obowiązków?”

„Czy nocne pobudki są dodatkowo wynagradzane?”

I najważniejsze:

„Czy możecie potwierdzić to na piśmie?”

„Brak nocnego wstawania” – dopytaj, co to naprawdę oznacza

„Co rodzina rozumie przez określenie „keine Nachtwache” albo „keine nächtlichen Einsätze”?”

To może być jedna z najważniejszych rzeczy w całym artykule.

Bo:

„Brak nocnego wstawania”

może w praktyce oznaczać:

Senior śpi samodzielnie.

Ale czasami ludzie używają podobnych określeń, mając na myśli:

„Zwykle nie wstaje, ale jak raz się obudzi, to trzeba pomóc”.

Dlatego nie wystarczy jedno zdanie w ofercie.

Trzeba dopytać, co oznacza ono w praktyce.

Nocne wstawanie a demencja – czego opiekunka nie powinna robić?

Nie należy:

• krzyczeć na seniora,

• zawstydzać go,

• mówić: „Znowu mnie pani budzi!”,

• straszyć go,

• kłócić się o to, która jest godzina,

• podawać leków bez zgody i zaleceń,

• samodzielnie zmieniać leczenia,

• zamykać seniora w pokoju,

• stosować zabezpieczeń ograniczających możliwość poruszania się bez właściwej podstawy i odpowiedniego postępowania.

Przy demencji spokojne, przewidywalne reakcje i poczucie bezpieczeństwa są ważne.

Kiedy nocne wstawanie powinno szczególnie zaniepokoić?

Jeżeli senior, który wcześniej spał spokojnie, nagle zaczyna:

• budzić się wiele razy,

• być bardzo niespokojny,

• chodzić po domu,

• mówić niezrozumiałe rzeczy,

• nie rozpoznawać opiekunki,

• skarżyć się na ból,

• mieć gorączkę,

• mieć problemy z oddychaniem,

• częściej korzystać z toalety,

• zachowywać się zupełnie inaczej niż wcześniej,

warto poinformować rodzinę i rozważyć kontakt z lekarzem.

Nagłej zmiany nie należy automatycznie tłumaczyć demencją.

Nocna opieka to nie tylko „wstanie z łóżka”

Czasami w ofercie pojawia się:

„Nocne wstawanie – tak”.

A opiekunka wyobraża sobie pięć minut pomocy przy toalecie.

Tymczasem może się okazać, że musi:

• podnieść seniora,

• wykonać transfer,

• zmienić pieluchę,

• zmienić pozycję,

• przygotować picie,

• uspokajać osobę z demencją,

• prowadzić ją po domu,

• pilnować, żeby nie wyszła,

• sprzątać po nocnych zdarzeniach.

Dlatego „jedno wstawanie” nie opisuje jeszcze rzeczywistego obciążenia.

Trzeba wiedzieć, co dzieje się po tym, jak opiekunka wstanie z łóżka.

Co powiedzieć rodzinie, kiedy nocne pobudki stają się problemem?

Można spokojnie powiedzieć:

„Chciałabym porozmawiać o nocnym wstawaniu. Od kilku dni podopieczna budzi mnie kilka razy w nocy. W ciągu dnia mam przez to coraz większy problem z koncentracją i normalnym wykonywaniem obowiązków. Chciałabym, żebyśmy wspólnie ustalili, z czego wynikają te pobudki i co możemy zrobić, żeby ich było mniej.”

To nie jest atak.

To jest rozmowa o organizacji opieki.

Najważniejsza rzecz: nie czekaj, aż będziesz całkowicie wykończona

Jeżeli pierwsza noc była ciężka, nie oznacza to jeszcze, że zlecenie jest złe.

Senior może mieć gorszy dzień.

Mógł źle się czuć.

Mógł być zdenerwowany.

Mógł zmienić rytm po przyjeździe opiekunki.

Ale jeśli mijają kolejne noce, a sytuacja się powtarza, zacznij działać.

Zapisuj.

Rozmawiaj.

Informuj agencję.

Szukaj przyczyny.

Nie czekaj do momentu, kiedy po kilku tygodniach będziesz spała po dwie–trzy godziny na dobę.

Nocne wstawanie w opiece w Niemczech – najważniejsze zasady dla opiekunki

1. Nie zakładaj, że „24-godzinna opieka” oznacza pracę przez 24 godziny.

2. Przed wyjazdem dokładnie pytaj o nocne pobudki.

3. Ustal, ile razy senior zwykle budzi się w nocy.

4. Zapytaj, co dokładnie trzeba wtedy robić.

5. Jeśli sytuacja różni się od oferty, zgłoś to agencji.

6. Zapisuj godziny i liczbę nocnych pobudek.

7. Szukaj przyczyny, a nie tylko sposobu na „przetrwanie nocy”.

8. Przy demencji zadbaj o bezpieczeństwo i stały rytm dnia.

9. Nie zmieniaj samodzielnie leków seniora.

10. Nie ignoruj nagłej zmiany zachowania.

11. Nie pozwól, żeby nocna praca była traktowana jako niewidzialny obowiązek.

12. Pamiętaj, że bezpieczeństwo seniora zależy również od tego, czy opiekunka sama jest w stanie funkcjonować.

Czy opiekunka musi wstawać w nocy?

Nie można odpowiedzieć jednym słowem.

Jeżeli senior potrzebuje sporadycznej pomocy, nocne wstawanie może być elementem ustalonej opieki.

Jeżeli jednak opiekunka jest budzona kilka razy każdej nocy, musi wykonywać transfery, pomagać przy toalecie, uspokajać seniora z demencją albo pozostawać w gotowości przez większość nocy, sytuacja wymaga dokładniejszej oceny.

Przede wszystkim trzeba ustalić:

dlaczego senior się budzi, czego potrzebuje i czy można zmienić organizację opieki.

Czasami pomaga regularny rytm dnia, więcej aktywności, światło dzienne, ograniczenie długich drzemek, spokojny rytuał wieczorny czy lepsze przygotowanie drogi do toalety. Przy demencji nocne pobudki mogą jednak wynikać z samej choroby i nie zawsze da się je całkowicie wyeliminować.

A jeśli problem jest poważny?

Nie udawaj, że go nie ma.

Bo opiekunka, która przez całą noc nie śpi, a rano ma normalnie rozpocząć kolejny dzień pracy, nie jest maszyną.

I właśnie dlatego pytanie:

„Czy trzeba wstawać w nocy?”

powinno być jednym z pierwszych pytań, jakie opiekunka zadaje przed wyjazdem na nowe zlecenie.

A Wy jak radzicie sobie z nocnym wstawaniem do podopiecznego? Ile razy w ciągu nocy zdarzało się Wam wstawać i czy agencja poinformowała Was o tym przed wyjazdem?

Uwaga: informacje dotyczące prawa pracy mają charakter ogólny. W Niemczech sytuacja prawna opiekunki zależy m.in. od modelu zatrudnienia, umowy i tego, czy jest pracownikiem, osobą delegowaną czy formalnie samozatrudnioną. Artykuł nie zastępuje indywidualnej porady prawnej ani medycznej.